Rosita
Rosita is altijd in beweging, ze gaat al dansend door het leven.
Op mijn vraag wat ze er van vond dat Sonia haar portretteerde zegt ze: “Ik voelde mij zeer vereerd.”
Eric was Sonia ondertussen te vlug af en zijn portret van Rosita is als helemaal droog.
“Ik dans ook mee met vluchtelingen die ik geholpen heb, zo kom ik in contact met verschillende culturen, en verschillende manieren van dansen.
Hulp aan
vluchtelingen
Die contacten zijn begonnen met het geven van
materiële hulp aan een Kossovaars gezin met drie
zoontjes. Daarna ben ik nog andere Kossovaarse en
Albanese gezinnen beginnen helpen. Ik tolkte voor
hen zonder hun taal te spreken, o.a. bij de
dokter, bij de advocaat, bij het zoeken naar
werk, ik ging mee naar de post, het OCMW, de
gewone dingen waarmee ze geconfronteerd worden.
Dansen
Ik heb dat een hele tijd gedaan. Nu doe ik
het nog sporadisch, ik wil mijn energie meer voor
mezelf leren houden, ik wil meer dansen. Ik wordt
ook meer gevraagd om te dansen.
Als leerkracht in Ledeberg had ik ook contact met Roma. Ik heb samen met hen gedanst en dat heeft een kettingreactie veroorzaakt. Op een lagere school in Ledeberg vraagt men mij om de kinderen te leren dansen. Ik heb in Ledeberg ook gedanst op een religieus feest met mensen uit Nepal.
Nu heb ik vooral contact met Afrikaanse mensen, de muziek en de vriendschap betekenen veel voor mij.
Bloemekenswijk
Mijn link met de Bloemekenswijk? Heel simpel,
ik heb zelf les gegeven in de school in de
Ryhovelaan en mijn twee jongste zussen Marina en
Marilyn wonen hier. En ik kom hier in de
Ryhovelaan naar de tekenlessen op maandag. Ik
werk nu aan een zelfportret waarop ik flamenco
dans.
Ja, elke gelegenheid om te dansen ben ik aan het dansen, bijvoorbeeld in mijn keuken, als het eten op staat. Er staat een grote spiegel in mijn keuken en zo kan ik er veel oefenen. Dat is belangrijk voor mij.
Hoe het
dansen begon.
In 2003 heb ik een ernstige enkelfractuur
opgelopen met een zeer zware revalidatie. Ik
geraakte er door in het isolement. Tot iemand van
een Spaans restaurant me voorstelde om naar
flamenco lessen te komen. Een leraar uit Sevilla
heeft mij ongeveer twee en een half jaar les
gegeven. Hij heeft me de Sevillana leren dansen.
Zo is het dansen begonnen. En nu wil ik blijven dansen. Ik wordt links en rechts gevraagd, zoals op de Spaanse avond van de KSJ, of op een feest van de Kiosk (in Ledeberg) waarna ik geïmproviseerd heb met de kinderen.”